Minimalisme

Uit de ratrace

We leven in een vreemde wereld. We worden geacht een goede baan, lekker veel geld, de leukste partner, de beste vrienden en het leukste leven te hebben. Oh ja, vergeet die auto niet! Want je moet wel een lekker snel model hebben waar je goed mee voor de dag kunt komen. Het liefst met een Louis Vuitton-tas en slippers van Uggs. Lastig koppelen in je gave wagen, maar ach! Wie let daar nu op! Rennen als een laboratoriumratje zul je, dat molentje moet sneller gaan!

Rotstudies en baalbanen

Ik heb er zelf niets mee, met die ratrace. Nooit gehad. Nou goed, ik heb geen topinkomen. Maar ik ben er wel heel blij mee dat ik kan leven van mijn inkomen. Dat is voor mij prima. Ik heb ook geen topopleiding gehad, maar ik ben wel van alle markten thuis. ratrace

Daar heb je in het bedrijfsleven helemaal niets aan, maar ik ben geen mens voor het bedrijfsleven. In het verleden heb ik mensen om me heen gehad die zeiden: ‘Scharrelkip, ga gewoon een IT-opleiding doen. Dan kom je makkelijk aan de bak en heb je binnen no time een topbaan.’ Als ik IT echt leuk had gevonden en er heel goed in was geweest, dan had ik het misschien gedaan. Maar een topbaan? Nee. Ik zie andere mensen om me heen een heel goede baan hebben… maar ze hebben nog geen één leuke dag op hun werk gehad. Dan kun je nog zo verzekerd zijn van een hoog inkomen, maar je kunt mij niet vertellen dat je gelukkig wordt van werk wat niet leuk is. Ik geloof in het feit dat geld handig, maar niet zaligmakend is.

Ik wil iets doen wat ik leuk vind. Zijn mensen het verleerd om een studie te gaan doen die ze leuk vinden? En een baan die ze leuk vinden? Gaat het allemaal om het grote geld en het aanzien? Kijk, ik wil wel een studie gaan doen, maar eerst maar eens toegelaten worden. Dan zien we wel weer.

De auto

Met een auto is het simpel; voorlopig heb ik nog geen rijbewijs. Ben ik een mens voor de nieuwe ehm… elektrische megastoere auto met extra veel pk’s? Totaal niet. We hebben een (volgens de papieren minimaal) derdehandsje van 15 jaar oud. En blij dat we ermee zijn! Automaat mét cruisecontrol, voor écht luie mensen. We kunnen nu ook reizen naar dorpen waar het OV niet bestaat.

Ik ben nog bezig met mijn rijbewijs. Vanwege een chronische aandoening heb ik jaren moeten vechten om zo dichtbij mijn zelfstandigheid te komen. Voor zoveel mensen is een rijbewijs zo vanzelfsprekend. Dat is iets wat je op je 18de haalt en waar je ouders voor gespaard hebben. Tot een paar jaar terug was het ondenkbaar dat ik überhaupt ooit een gaspedaal in zou trappen. Voor sommigen is autorijden vanzelfsprekend (net als je veters kunnen strikken), voor sommigen een overwinning.

Lekker groot huis

Ik heb ook geen groot huis, ik ben tevreden met waar ik woon. Of ik er ooit een gezin op in laat groeien is een tweede, misschien dat ik dan wel voor een maatje groter ga. Met tuin, waar de kinderen lekker in kunnen ravotten. Maar dat is toekomstmuziek. Ik heb ook sommige verlangens die anderen hebben, maar voor mij hoeft het niet nú. Komt wel een keer, ik ga er alleen geen half miljoen voor betalen. Het hoeft ook echt niet in Nederland te zijn; ik denk ook wel dat ik gelukkig kan worden in een ander land.

Het liefst zou ik op het platteland wonen. En met weinig geld toch ruim rond kunnen komen. In de stad wonen is handig, maar duurder.

Nee, voor mij hoeft die ratrace niet. Rustig aan, geleidelijk… Gewoon lekker trots zijn op onze sjoemelsoftwarevrije youngtimer met ANWB-abonnement, ons kleine huis wat we samen hebben ingericht met onze eenvoudige spullen en het feit dat we ons niet kapot hoeven te werken om onze luxe bij te houden.

Hoe blijf jij weg uit de ratrace? Of zit je er in en geniet je er juist van?

6 thoughts on “Uit de ratrace

  1. Ik weet niet zo zeker of in de stad wonen duurder is. Bedenk dat je daar alles binnen loop-fietsafstand hebt, op het platteland niet. En huizenprijzen zijn niet altijd hoger in een stad dan op het platteland, dat is ook heel afhankelijk van de regio waar je woont.

  2. Tja, wijzijn hot, maar met drie kinderen zit je toch altijd wel een klein beetje in die mallemolen: kinderen op tijd uit hun bedje, boterhammen smeren, wachten op de school is van de oudsten, meegaan naar school met de jongste enz. Leven in de stad is voor ons goedkoper: we moeten ons huis minder verwarmen want rijhuis. Winkels, parken, marktjes, activiteiten voor ons en voor de kids zijn allemaal op wandelafstand.

    1. Het hangt er ook echt van af. We werken op dit moment redelijk voor onszelf en zijn bezig om een bedrijf in het buitenland te starten. In een krimpregio, dat is ook de reden dat we het kunnen. De huizen zijn hier vele malen goedkoper dan in Nederland.

      Daarbij komt dat voor ons hier de basisschool op 2 kilometer lopen is. Weliswaar midden door de velden, maar nog steeds dus goed bereikbaar, mochten we kinderen krijgen.

      Uiteindelijk denk ik dat voor iedereen er een andere afweging is: Wel/geen kinderen, wel of niet in het buitenland wonen enzovoort. Voor ons pakt de keuze waarschijnlijk uit dat we in het buitenland gaan wonen. Ik heb sowieso overal en nergens gewoond, dus voor ons is die stap kleiner en voelt minder eng aan. Voor andere kan het wonen in een stad samen met (kleine) kinderen weer beter aanvoelen. Ik denk dat iedereen het gevoel wil hebben niet aan de ratrace deel te nemen en hoe je dat doet is voor iedereen weer anders, dit is alleen denk ik onze manier.

  3. Ik denk niet dat ik in de ratrace zit. Mijn auto is afbetaald en uit 2004. Ik woon in een flat in de hoofdstad. Ik werk FT maar mijn werk is echt heel erg leuk. Ik werk 4×9 uur dagdiensten, dus ik geniet elke week van mijn 3 vrije dagen. Dan loop ik met de hond, ga koffie drinken, mijn huishouden organiseren. Ik houd er wel van. (Wanneer ik werk gaat de hond naar daycare, leuk voor hem en een rustig idee voor mij)

  4. Samen met mijn partner doe ik niet mee aan de ratrace. De truc zit hem er in dat we niet zo veel uitgeven. Goedkoop wonen, eigenlijk nooit dure spullen kopen want dat hoeft helemaal niet. Genieten van het kleine en toch rijk voelen. Onze grote uitgaven zijn vakanties. In de winter naar de goedkope zon en in de zomer kamperen.
    We hebben gewoon niet zoveel nodig. We werken allebei parttime om lekker van het leven te kunnen genieten. En het gaat best vanzelf, zonder dure wensen en genieten van wat er wel is. Bevalt supergoed. Zeker als ik kijk naar tweeverdienende hardwerkende vrienden. Ikzelf wil niet alsmaar werken voor een hoge hypotheek en mooie auto en zo. Het kan echt allemaal met minder.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.